محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

497

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

در ساعت . سنور سرگينش ، بخوراً و حمولًا . فودنج فرزجاً و نيز جهت اخراج جنين . قطف برّى تخمش ، شرباً به غايت مجرب دانسته‌اند . لوزالمرّ روغنش ، حمولًا مخرج آن . لوبيا . لوف دانه‌اش ، شرباً بىعديل . مقل شرباً . فرزجه ( 37 ) جهت اخراج جنين نيز بىعديل . اخرج نفاس پرسياوشان . عسل جهت زنان نفسا . لوبيا شرباً و جلوساً ، منّقى نفاس . مشكطرامشيع به غايت . رياح نفاس بسباسه طلاءً ، مجرّب . سّكر شرباً ، جهت تنقيهء زنان صاحب نفاس نافع . منع حمل انسان خون حيضش ، حمولًا ، انجدان . بكمون تخمش . حماض تخمش ، تعليقاً وقت جماع . غرب برگش ، شرباً مجرّب دانسته‌اند . فلفل حمولًا ، بعد از جماع . قرمز آزموده . قطران فرزجاً ، مانع انعقاد نطفه . كاكنج مجرّب دانسته‌اند . لؤلؤ فرزجاً ، جهت رفع آن مجرّب دانسته‌اند . نروك شرباً يا فرزجاً يا تعليقاً و همچنين تعليقش بر مرد در حال مباشرت . نعنع حمولًا ، قبل از جماع . رجا فرزجه ( 24 ) به غايت مؤثر . دردهاى اسافل بدن ابهل به غايت نافع . جوز پوست بيخ درختش ، كه مقىء است .